Avondje Goirle

Door David

Dinsdag 13 oktober mochten twee van onze vier avondteams van start in de NBSB avondcompetitie, en ook nog eens tegen teams van een zelfde club, EGS in Goirle. Bij aankomst in het rustige zaaltje van Buurthuis De Wildacker stond niets klaar van wat leek op schaakattributen, maar wel een indrukwekkende kast met bollen wol en breigerei. We vreesden ons vanavond in heel andere patronen te moeten verdiepen dan waar we vertrouwd mee zijn, en probeerden ons te herinneren wat ook al weer opzetten in brei-jargon betekent en wat rechts en averecht inhoudt. Averechts is vast te lang in een verslag doorzagen over een breikast, en toen Maarten de Wit van de gastheren met stapels stukken, borden en klokken aan kwam sjouwen, waren de steken… ik bedoel stukken al snel opgezet in hun juiste positie.

Bij De Kentering A maakten Wilbert en Ivan hun debuut in het team, en in het B-team speelde Coen van Viegen zijn eerste externe partij voor De Kentering. Lees verder →

Zonder nullen terug naar Rosmalen

Door Eduard

Nieuwe competitie, nieuwe kansen! Vorig jaar was onze eerste wedstrijd ook al tegen OSV 3 uit Oss en toen kwam ons team De Kentering 2, niet verder dan 4-4. Maar dit jaar hing er dankzij een veel sterker team, een mooie overwinning in de lucht. Iedereen was mooi op tijd in wijkgebouw Schadewijk.
Opmerkelijke naamgeving trouwens. Voorheen zal het ooit beter zijn geweest, maar nu kan een blind paard in deze wijk geen schade meer doen. Dat zag ik toen ik op de fiets – helemaal uit Rosmalen, maar wel elektrisch – de laatste straten naar de schaaklocatie aflegde. Ik moest heel even denken aan het lied “Woningnood” (1965) van Boudewijn de Groot, met de tekst “De wijk wordt gesaneerd en de huizen moeten plat. En de mensen staan te kijken en ze zeggen: “Zie je dat”. In die ouwe afbraakwoning woont toch nog een heel gezin. Stel je voor, zo’n vochtig huis, nou ja, wat zien ze daar nu in”. Alleen die laatste zin klopte niet, want het was deze zaterdag alweer mooi weer, terwijl schaken een prima binnensport is die goed gepaard gaat met guur herfstweer. Geen vochtige huizen dus, en ook geen blinde paarden, althans niet op het bord van De Kentering 2.
Lees verder →

Analyse interne partij

Door Leon

Afgelopen maandag brak de interne competitie voor de tweede achtervolgende week een record. Vorige week werden er voor het eerst 16 partijen gespeeld, deze week waren het er maar liefst 17!

Een van deze partijen was een clash der classici, mijn partij tegen Gert-Jan. Gert-Jan is aan een goede reeks bezig. Eind vorig seizoen verloor ik mijn partij tegen hem, dus nu was ik gebrand op revanche.

Hieronder volgt de partij.

Gert-Jan – Leon, 5 oktober 2026

De Kentering 3-HSC 3 4-4

Door Roel

KNSB competitie 3 oktober 2026 Team 3; mijn primeur als teamcaptain in de KNSB competitie. Het leven van een teamcaptain van een team van 8 personen (KNSB) is een stuk moeilijker dan het leven van een teamcaptain van een team van 4 personen (NBSB). Je moet namelijk wel controleren of iedereen aanwezig is. Zelfs met een overduidelijke groepsapp is dat niet vanzelfsprekend. Helemaal vergeten om tot 8 te tellen.

Na een paar minuten spelen kwam Hans vertellen dat er iemand van ons team ontbrak. Dat was schrikken, staan we al gelijk met 0-1 achter, nog afgezien dat het niet erg leuk is richting tegenpartij.

Wat nu? Lees verder →

De Kentering 1-ASV 6  6,5-1,5

Zaterdag 3 oktober mochten we weer. Als koeien die in het voorjaar de wei in mogen huppelde ik op mijn fiets – gelukkig ging dat goed – naar Rosmalen met veel zin in een wedstrijd schaken met ons eerste team. Twee teams speelden thuis dus veel gezelligheid in de zaal. Onze tegenstanders uit Arnhem waren er al vroeg en wachtten geduldig tot we al onze organisatorische zaakjes op orde hadden.

Na de afloop met 6,5 -1,5 appte Mike, die voor HMC 3 gespeeld had: “Jullie een makkelijke overwinning en jijzelf een remise zie ik? Goed gespeeld?” Het antwoord was twee keer ‘niet echt’.
Om met dat laatste te beginnen, mijn ‘niet echt’ goede partij op bord 3.
Op zet 11 speelde ik Da5 en nog terwijl ik de dame zag landen, bekroop me al het gevoel iets strategisch helemaal verkeerd te doen. De dreiging was oppervlakkig en makkelijk te pareren, en ze had daar vooral… niets te zoeken op die naar haar genoemde vleugel van het bord. De dame moest na enkele zetten weer terug en wit kwam lekker los. Dat ongelukkige gevoel van ‘de stelling verpest hebben’ bleef aan me kleven. En op zet 19 dacht ik verloren te staan. Zie diagram:
Wit heeft 19. Te1 gespeeld. De pion op e4 is moeilijk te verdedigen en kan niet meer opgespeeld worden, er dreigt h4 en Pb5 met paardvork op c7 en de penning op de dame kan benut worden met f4 (gxf4, Lxf4). Vele zorgen, en dat gevoegd bij mijn gevoel van ‘hoe heb ik me zo in de nesten kunnen werken’, maakte dat ik alleen naar wanhopig verdedigen keek en niet naar tegenkansen (Lb7!) met een pionoffer. De psychologie van het schaken: je emotie vertroebelt een objectief oordeel. De stelling is helemaal niet kansloos na 19… Lb7! Volgens de computer zelfs 0.0, niets aan de hand! Na 20. Lxe4 volgt namelijk 20…. Tad8 met voldoende compensatie voor de pion, en na 20… Txe4 volgt 20… Dc6! met dreiging op g2 en het paard op c3 en nu moet wit nauwkeurig Df3 en het vervolg spelen om niet te verliezen. Ik speelde echter 19… Ld6, ook om na 20. Pb5 Lb8 te kunnen spelen. Als dat op het bord gekomen was zou ik heel slecht gestaan hebben – 21. Lc4 dreigt, ook 21. Pc7, Lxc7 22. Txc7 zit er beroerd uit… Maar mijn tegenstander besloot tot mijn opluchting tot versimpeling 20. Pe4? Pxe4 21. Lxe4 Tb8 en ik zag weer licht aan het eind van de tunnel en wist het vervolg remise te houden. Lees verder →