The Match of All Time

Door: Tom Fürstenberg

In april 2018 waren we in IJsland. Dat waren we allang van plan, maar toen pas  kwam het ervan. We vlogen met WOW, een IJslandse vliegmaatschappij die inmiddels failliet is. Dat verwondert mij niet want ze hanteerden belachelijk lage prijzen terwijl IJsland toch zo’n beetje bij de duurste landen ter wereld behoort.

Na aankomst pikten we onze huurauto op en reden we naar ons appartement in Reykjavik. Onderweg nog even langs de supermarkt zodat we avondeten en het ontbijt hadden. De volgende dag zouden we pas echt inkopen. Afrekenen bij de kassa – meer dan € 100, waar we thuis zeker niet meer dan een kwart voor zouden hebben betaald! Toen we ook nog voor een pizza € 32 betaalden  waren we pas echt gewaarschuwd.

Bobby Fischer’s graf

Naast de grandioze natuur bezichtigen stond natuurlijk ook een bezoek aan Bobby Fischer’s graf op de agenda. Bobby had een plek uitgekozen in Selfoss, een uur rijden van Reyjavik, in de hoop dat er niemand naar zijn graf zou komen. Dat bleek ijdele hoop want de foto’s van bezoekers zijn niet te tellen!

Ook Spassky was daar en op een gegeven moment vroeg hij of er naast Bobby’s graf nog een plaatsje voor hem was.

 

Lees verder

‘Ja hoor, daar gaan we weer…’

Door Leon ter Beek

Het is inmiddels juni. De tijd gaat snel, het seizoen zit er alweer bijna op. Tijd voor een terugblik dus.

Wanneer ik de partijen die ik de afgelopen maanden heb gespeeld de revue laat passeren, moet ik constateren dat ik wel bijzonder vaak hele en halve punten heb laten liggen. Nu weten we natuurlijk allemaal dat het schaakspel bestaat bij de gratie van de fout; als er nooit iemand een fout zou maken, zouden alle partijen in remise eindigen. Toch heb ik het dit seizoen wel erg bont gemaakt.

Ik heb een paar goede partijen gespeeld, maar die waren op de vingers van één hand te tellen. Nee, dan de fouten. Geniet of gruwel mee! Misschien heeft het schrijven van dit artikel wel een therapeutische functie. Of is het masochisme? Ik houd het maar op verwerking, in de stijl van het boek Fünfundfünfzig feiste Fehler, begangen und besprochen von Robert Hübner.

We beginnen in de externe wedstrijd tegen SMB van 27 november 2021. Na, of eigenlijk nog in, een Grünfeldindische opening ontstond diagram 1.

Diagram 1. Leon ter Beek (1830) – Peter van den Berg (1625)

Zwart heeft zojuist 7… b6 gespeeld, waarna ik 8. Lf4 speelde. Geen slechte zet, maar 8. e5! was veel beter. Als zwart het paard wegspeelt, bijvoorbeeld naar d7, komt 8… Pfd7 9. Dd5 (valt de toren op a8 aan) 9… c6 10. De4 en wit staat heel erg goed, veel beter dan het lijkt zelfs, want op de logische zet 10… Lb7 speelt wit 11. h4 en de computer geeft al meer dan +2.

Toch is het niet zo’n gemakkelijke stelling na 8. e5. Behalve 8… Pfd7 kan zwart ook 8… Pe8 spelen, maar ook dan komt de verrassende zet 9. Dd5!, waarna zwart de dames moet ruilen met 9… Dxd5 en na 10. Pxd5 valt pion e7 (want op 11… Pc6 komt 12. Lb5). Best ingewikkeld nog.

Bovendien heeft zwart op 8. e5 nog de zet 8… Le6. Daarmee krijgt wit drie stukken tegen dame en pion na 9. exf6 Lxc4 10. fxg7 Lxf1 11. gxf8D† Dxf8 12. Kxf1. Volgens de computer is dit duidelijk beter voor wit, maar in een praktische partij weet ik het nog zo net niet.

Lees verder

Sidelines

Door: David Bruggeman

Pieter stuurde me een spectaculaire partij toe die hij afgelopen zaterdag speelde tegen Frans Boley in de BoschRos match. De stukken vlogen over het bord en, vooral aan de kant van de tegenstander, van het bord af! Dat was verbazingwekkend omdat de eerste zetten leken te duiden op een goed voorbereide tegenstander. Geen standaardopening, maar een sideline in het Siciliaans die naar mijn indruk vooral in online potjes vaak gespeeld wordt. Met goede reden: het sticht direct gevaar als zwart te achteloos zou reageren. Maar dat deed Pieter niet. Met enkele sterke zetten toonde hij precies aan waarom zo´n sideline geen mainline is: het levert, bij goed spel van zwart, vooral nadelen op voor wit.

Lees verder