Schaakstudie #7 oplossing

Oplossing van schaakstudie #6 van maandag 23 maart

Afgelopen maandag een gecompliceerde stelling uit de partij IM Eelke de Boer (2436) – FM Eugene Rebers (2174) op het demonstratiebord. De partij werd recent gespeeld eind december 2025 in het Chessfestival Groningen, een toernooi waarin vooral jonge spelers de kans krijgen een norm te halen voor hun volgende meestertitel. Zover kwam het niet voor De Boer, die met 4,5 uit 9 twee punten te weinig haalde voor zijn GM-norm, maar zijn winst in de eerste ronde tegen Rebers was in grote stijl met een correct paardoffer.

Zwart heeft met Lh6 dame en toren gepend.
Wit countert met de enige winnende zet 1. Pxd5!
Het paard nemen met 1… exd5 verliest direct tegen 2. Tc7+ en mat met 3. Da7#.

 

 

 

 

Rebers speelde 1… Lxe3 en nu moet wit de belangrijke tussenzet 2. Tc7+ spelen en niet direct 2. Pxb4 waarna et na 2… Lxc1 ongeveer gelijk staat. Wit speelde 2… Ka8 en na 3. Pxb4 wint wit de loper op e3 omdat na een zwarte loper zet 4. Le4+ mat loopt. (zie stelling 2).



Maar wat dan na 1… Da5 vroeg Leon zich terecht af. Dat was inderdaad de iets betere verdediging.
Na 1…. Da5 volgt 2. f4! (stelling 3) met de dreiging 3. Lf2 als zwart het paard slaat. Wit komt dan via 4. Da7 met een mataanval binnen en na 4… Ta8 wint 5. Dc5 met de winnende dreiging Dxd5+
De beste verdediging is daarom 2… Txg3, maar ook dan komt wit, na 3. hxg3 exd5 met Dc5 winnend binnen.

De Kentering A is kampioen!

Door Leon

Het eerste avondteam van De Kentering speelde op maandag 16 maart zijn laatste wedstrijd in klasse 1B. Voor het begin van deze laatste ronde stond ons team twee matchpunten voor op maar liefst drie andere teams. Dat betekende dat nog vier teams kampioen konden worden. Wij hadden natuurlijk de beste kansen, want bij een 2-2 gelijkspel zouden we al kampioen zijn. Maar bij een nederlaag zouden we zelfs nog als vierde kunnen eindigen…

Gedurende het seizoen was HMC A onze grootste concurrent geweest. Zij hadden echter in de vorige ronde verrassend verloren van Veldhoven A. En dit team was nu onze tegenstander in de laatste ronde!

Vol goede moed begonnen we, in een volle zaal, aan de wedstrijd die onze kampioenswedstrijd moest worden. Na zo’n anderhalf uur spelen kwam er enige tekening in de strijd: aan mijn bord en aan dat van Nico was de stelling steeds in evenwicht, maar aan het eerste bord had Bent zo op het oog een klein plusje. Dat gold ook voor Olaf aan bord 4. 
Goede vooruitzichten dus! Het ging er nu vooral om niets te verpesten. Spannend was en bleef het, ook toen eerst ik en enige tijd later Nico een remise hadden behaald. De stand was 1-1 en we hadden nog 1 punt nodig. Op het bord bij Bent en Olaf zag het er nog steeds goed uit. Bent kwam sluipenderwijs steeds beter te staan, maar had, traditiegetrouw, nog maar erg weinig tijd. Tamelijk zenuwslopend voor de toeschouwers…

Bij Olaf ging het ook de goede kant op. Hij veroverde een kwaliteit maar het afmaken kostte tijd. Ook hij kwam langzamerhand in tijdnood.

Bent kon op een gegeven moment een kwaliteit winnen, maar zag daarvan af om wit zou weinig mogelijk tegenkansen te geven.. Langzamerhand drukte hij zijn tegenstander terug op de eigen helft, waarna hij met een mooie pionzet stukwinst forceerde. Zijn tegenstander gaf op en dat betekende het verlossende punt: 2-1 voor ons en het kampioenschap was binnen!

Inmiddels had ook Olaf vorderingen gemaakt en ook hij slaagde erin een mooie overwinning te boeken. De eindstand kwam daarmee op 3-1.

We zijn dus kampioen, en dat in een klasse waarin de tegenstand heel sterk was. Volgend jaar spelen we dus in de hoofdklasse!

Door Olaf

Na een aantal relatief rustige openingszetten staat deze stelling op het bord. Een dilemma diende zich aan:, zal ik met de loper het paard op a6 slaan of niet? In mijn vorige externe partij in de NBSB competitie sloeg ik met mijn loper een paard wat mijn tegenstander een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn opleverde. Vervolgens werd ik echter door het loperpaar van het bord afgeveegd. Dat scenario wilde ik eigenlijk voorkomen, maar blijkbaar ben ik hardleers. Ik kan de geïsoleerde dubbelpion op de a-lijn niet weerstaan en besloot mijn loper toch weer af te ruilen. Weer niet de beste voortzetting volgens de computer, maar gelukkig liep het dit keer anders af.

Door Bent

Tegen Veldhoven A zou 2-2 voldoende zijn voor het kampioenschap, door het slippertje van HMC A tegen hetzelfde team. Toen viel een sterke FM in, waardoor voorafgaand aan de wedstrijd gesproken werd over een tactische opstelling. Uiteindelijk gingen wij uit van eigen kracht.



Finish Avondcompetities

Door David

Afgelopen maandag de finish van een mooi seizoen in de avondcompetities. Een finish die ook in meerdere opzichten de ontwikkeling van onze club weerspiegelt. Samengevat: toename van niveau, groot enthousiasme om deel te nemen aan de externe competities, meer dan genoeg leden om drie avond teams, of wellicht ook vier op de been te brengen.

Om met die toename aan leden te starten: we pasten met interne – 12 borden – en externe – ook 12 borden – partijen maar net in de speelzaal. En er was ook nog gewoon een schaakles van Mike voor zes deelnemers voorafgaand aan de start van de wedstrijden. Een drukte waar mijn clubhart een sprongetje van maakte: Wat leuk, zo bruisend, zoveel dynamiek, zoveel spelplezier! 

En wat betreft die toename in niveau: Het A-team van De Kentering promoveerde glansrijk en zal zich komend seizoen met de sterkste teams van Noord-Brabant gaan meten! En zoals bekend: dat is geen malse competitie. De kersverse teamcaptain Olaf Soons haalde in de laatste ronde geen moeilijke fratsen uit in de teamopstelling maar vertrouwde op de eigen kracht van dit sterke A-team dat een mooie 3-1 overwinning behaalde in deze laatste en beslissende ronde.
Maar ook het B-team handhaafde zich gemakkelijk, onder de rustige en motiverende begeleiding van de nieuwe teamcaptain, Jan de Leeuw. Tegen sterkere tegenstanders werd vaak nipt verloren, maar de punten tegen even sterke of zwakkere teams werden keurig binnengehaald, zoals ook de overtuigende winst in de wedstrijd van maandag: 4-0 maar liefst tegen het team van Caïssa uit Gilze.

Team B eindigde daarmee in de middenmoot van Klasse B2.

Team C deed zelfs tot de laatste ronde mee voor de eerste plaats en promotie in Klasse C2. Dat was niet in de laatste plaats te danken aan de plotselinge versterking van het team aan het begin van het seizoen met de komst van Sven.

Een onfortuinlijk verlies in de 5e ronde tegen HMC B gooide roet in het eten, maar de finish van het seizoen tegen het sterke OSV A was in stijl. Een seizoen om zeer tevreden op terug te kijken met heel veel mooie wedstrijden met ons gezellige team.

Leuk om in het kader van de toenemende speelkracht ook op te merken dat we maandag tegen drie A-teams speelden. 


En tot slot dan die blik op het volgende seizoen: Opvallend in onze club is dat et overgrote deel van de leden graag ook extern speelt. Dat is bij veel clubs anders. Een goede ‘vibe’ denk ik: aanstekelijk enthousiasme en teamspirit. Met de huidige animo kunnen we gemakkelijk nog een D-team opstellen, en zitten dan nog ruim in ons jasje met reservespelers. Maar drie teams in klasse 2: dan moet er toch minstens één team de vrijgevallen plaats van team A in Klasse 1 gaan opvullen met een promotie in seizoen 2026-2027. We zullen zien!

Luctor et morior

Door Eduard Dame

Dit betekent zoiets als strijdend gingen wij ten onder. Maar tegen het team van De Baronie 4 ging dat wel heel snel. Na anderhalf uur spelen stonden we al met 4-0 achter.  Eerlijk gezegd was het verschil in gemiddelde ELO-rating sowieso te groot om een beter resultaat te verwachten: 1723 tegen 1611. De schakers uit Breda waren bovendien extra gedreven omdat zij nog kampioenkansen hadden (en nog hebben). Voor De Kentering 2 ziet de stand op de ranglijst er inmiddels minder rooskleurig uit. We staan nu voorlaatste. Maar juist dat zou voor de laatste wedstrijd van dit seizoen, mogelijk extra motiverend kunnen werken.

De stukken op bord 3 gingen als eerste terug het doosje in. Op een vol bord leek er nog niet veel bijzonders aan de hand, maar Peter overzag dat de zwarte dame een fraai plekje midden op het bord kon vinden met een onverwacht en onvermijdbaar mat als gevolg. Peter gaf het nog een positieve twist met de stelling dat dit schaken juist zo leuk maakt.

Zelf speelde ik op bord 4 een grafpartij door zelf het graf te graven om daarin langzaam maar zeker in te zakken. Het algemene idee is toch dat wit iets beter uit de opening komt dan zwart. Daar kwam maar weinig van terecht door veel te veel openingspassiviteit waarna ik als een vlieg werd doodgedrukt tegen een emotionele muur.

De twee hoogste borden deden het beter dan de laagste twee met Egbert en Lex achter de stukken. Wilbert speelde op bord 1, met zwart dus, het Boedapest Gambiet. Hij won snel een pion, daarna een toren en daarmee de partij. In zijn euforie zag hij onder het toeziende oog van zijn vader (die deze ronde vrijaf had) nog een mooie matcombinatie over het hoofd, maar hij haalde de volle buit toch subtiel binnen. Mooi werk!
Op bord 2 bij Dick was sprake van een gelijk opgaande strijd met remise als resultaat. Weliswaar zouden we daarmee de wedstrijd definitief verliezen, maar het vooruitzicht dat op de resterende drie borden nog de volle winst zou kunnen worden gehaald was louter utopie.

Jan de Leeuw speelde als zijn achternaam, maar toch geen winst dit keer. In de Siciliaanse opening  rokeerde wit naar de damevleugel en zwart naar de koningsvleugel. Van beide kanten werd de aanval ingezet op de koning. In het middenspel gingen de dames van het bord waarbij Jan ook het loperpaar moest prijsgeven. Dat gaf zijn tegenstander een licht voordeel. Maar om verder te komen moest wit ook het loperpaar opgeven. Wit stond iets beter, maar speelde onnauwkeurig en de stelling kwam weer binnen de marges van een remise,. Nadat duidelijk was dat wij de wedstrijd hoe dan ook zouden verliezen (we kwamen met 4,5 – 1,5 achter) bood Jan tweemaal remise aan. Hij deed dat ook omdat hij zijn ongeslagen status in de zaterdagcompetitie van dit seizoen wilde behouden. En dat is toch maar mooi gelukt, want met enige tegenzin (vanwege de bordpunten richting hun kampioenschap) ging de tegenstander uiteindelijk met remise akkoord.

Lorenzo op bord 6 hield het van iedereen het langste vol. Zijn tegenstander spinde een krachtig web van zwarte stukken rond de witte koning en vind dan maar eens een uitweg. Die kwam er niet.

Uitslag 2-6 en daar moesten we het mee doen.

‘Nieuwbakken’ spelers De Kentering A zorgen voor nipte overwinning

Door Olav

Afgelopen maandag 23 februari 2026 mochten wij in Waalre aantreden tegen Litho Knights A, de club van ASML-werknemers. Aangezien Nico was geveld door de griep, vonden wij ons nieuwbakken lid Edwin Swinkels op bord 2 terug en niet zonder succes, hierover later meer.

Bent trad aan op bord 1 en won zijn partij vrij vlot en overtuigend. Ondanks dat Bent dit seizoen nog niet verloren heeft op bord 1 was een overwinning geen vanzelfsprekendheid. Als zeer nieuwbakken vader stond hij echter gewoon paraat op bord 1 en liet op het bord geen enkel spoor van slaaptekorten zien. Vooralsnog demonstreert Bent dat het adagium ‘een kind krijgen kost je 100  ELO’ op hem niet van toepassing is. Knap gedaan! Een analyse van Bent volgt hieronder:

De wedstrijd tegen Litho was cruciaal om überhaupt nog kans te maken op het kampioenschap. Wel ben ik erachter gekomen dat een baby van 2 weken oud maakt dat je automatisch ìets minder tijd over houdt voor de hobby. Als resultaat heb ik mij dus effectief voorbereid op mijn tegenstander: 1 opening, 1 variant. Zie hier het resultaat:

Vervolg Olaf: Ik was vervolgens met zwart op bord 4 als tweede klaar en kan vrij kort over de partij zijn, het was niet bepaald mijn beste van het seizoen. En dat terwijl mijn dochter juist de laatste weken weer een behapbaar slaapritme heeft gevonden. Als nieuwbakken Doornroosje zag ik echter een combinatie over het hoofd. Zie diagram na 19. 0-0:
Mijn tegenstander liet al vroeg in de partij dubbele geïsoleerde pionnen op de c-lijn toe. Ik dacht dat deze structurele zwakheid ondanks het loperpaar mij een voordeel zou moeten geven. Mijn tegenstander had het echter beter ingeschat en ik kwam later onder lichte druk door het sterke loperpaar (ik wou dat ik het essay van Jan de Leeuw over de sterke loper(s) (zie voorgaand stuk op de site) eerder had gelezen). Desondanks dacht ik na 19…Pa5 druk te kunnen zetten op de pion c4. Ik zag echter de winnende zet voor wit over het hoofd. Ik laat het aan de puzzel liefhebber over om deze te vinden….

Kortom al snel werd het 1-1.

Leon stond ver in het eindspel onder behoorlijke tijdsdruk stond. Wij stonden met een aantal man rondom het bord toen opeens Leon de klok had stilgezet en zijn tegenstander had gefeliciteerd. Wij bevonden ons even in een staat van schok, want zowel Leon als wij hadden de mat-in-een niet zien aankomen! Gelukkig greep de wedstrijdleider in. Het bleek dat de matzet onreglementair was. De partij werd hervat en in Leon’s tweede en nieuwbakken schaakleven van de avond wist hij onverschrokken het tweede punt voor de De Kentering in de wacht te slepen. Klasse! 

In een ander artikel op de website, Spookmat in Waalre, analyseert Leon deze partij.

Als laatste was Edwin klaar. Ondanks enige commotie bij de partij van Leon bleef hij onverstoorbaar gericht op zijn eigen partij. Tegen een sterke tegenstander belandde Edwin in een pion minder eindspel met een toren. In theorie wellicht een remise maar onder tijdsdruk tegen een goede tegenstander allerminst eenvoudig. Edwin bleef echter kalm en wist heel keurig de partij naar een remise te sturen. Met 2,5 punten binnen was de team-overwinning binnen! Op zeer korte termijn beschikbaar gevonden als last-minute invaller en het winnende halfje binnengehaald, dat kun je geen slechte invalbeurt noemen. Chapeau!

Nu later blijkt dat onze grootste concurrent in de strijd om het kampioenschap deze ronde punten heeft laten liggen, hebben wij de laatste ronde alles in eigen hand om kampioen te worden en volgend jaar mee te doen in de Hoofdklasse. Een overwinning of gelijkspel tegen Veldhoven A thuis op maandag 16 maart a.s. is voldoende om een kampioensbiertje te mogen drinken!