Door David

Hoe bevallen de schaaktrainingen op maandagavond? “Verschrikkelijk,” aldus Lex met een lach. “Ik zet steeds te snel. Er blijkt altijd nog iets waar je rekening mee moet houden”. De schaaktrainingen van Mike zijn geen ‘walk in the park’. Elke training staat er een nieuw onderwerp op het programma, dat eerst met eenvoudige en daarna steeds uitdagendere oefeningen wordt opgebouwd. Arend beschrijft de opbrengst zo: “Je weet dat er iets in zit, maar dat is zelden de voor de hand liggende zet. Je ziet het niet, totdat je het ziet. Een beetje een Cruijffiaanse uitspraak!”

Sinds oktober 2024 geeft Mike deze schaaktrainingen op maandagavonden voor beginnende clubschakers. Ongeveer iedere twee weken, van 19:15 tot 20:15 uur.

Als de eerste clubleden binnendruppelen om 20:00 uur, zit hij met deelnemers als Arend, Egbert, en Lex, vaak nog middenin varianten of opgaven. Niet zelden groeit er een groepje om het studiegroepje van clubleden die een graantje mee willen pikken, of gewoon de puzzels en uitleg erg leuk vinden om mee te maken.

Mike, over de keuze wat behandeld wordt in een training: “We kiezen de onderwerpen grotendeels op basis van de interesses van de deelnemers. Vaak openingen, maar soms ook thema’s uit partijen die ik aandraag of iets waar ze graag mee aan de slag willen. We hebben hiervoor een groepsapp gemaakt om hierover te communiceren.”

Deze week bijvoorbeeld een tactiek die ’toegangsoffer’ heet.” Mike geeft er bij de uitleg over de mogelijkheden en oplossing ook algemenere schaaktips bij, zoals: “Offer nooit zomaar. Als het niet werkt sta je gewoon achter en mogelijk verloren. Dus alleen offeren als je het echt goed berekend hebt. Maar in de gegeven stelling is het duidelijk.” Bij de omstanders klinkt al gauw: “O ja, natuurlijk”, “Ah, mooi!” “Komt vaker voor in partijen waarin zwart lang gerokeerd heeft.” En kort daarna zien ook Lex en Arend het, die zich niet laten afleiden door die stuurlui op de wal, en de puzzel rustig, met wat uitproberen van kandidaatzetten, ook oplossen. De uitleg van Mike erbij over het patroon is mooie extra schaakbagage. “Het leuke van dit matpatroon is dat je een offer gebruikt om toegang tot de koning te krijgen. Vandaar de naam.” Weer wat geleerd.

Op de vraag wat Mike motiveert om deze lessen te geven: “Het plezier dat ik zelf heb in het schaken. Het is leuk om een hobby te delen en kennis over te brengen. De lessen die wat verder ingaan op bepaalde onderwerpen zijn voor mijzelf ook een nuttig om mee bezig te zijn,  aangezien ik soms ook terug moet naar de basis en dit mijn spel ook weer zal verbeteren.”

De club is er blij mee. Voor nieuwe leden is de combinatie van nieuwe schaakinzichten opdoen en toe kunnen passen in de partijen in de interne competitie een aantrekkelijke extra. Erg fijn dat Mike dit heeft opgepakt.

Door David i.s.m. Ton

Zoals beloofd twee spannende stellingen uit de zaterdagwedstijd tegen De Baronie.
Ton speelt zijn vertrouwde openingen met zwart , maar ook zijn tegenstander weet de weg in deze Pirc-variant en na 17 zetten is een min of meer gelijke stand bereikt (zie diagram 1)

Ron Graumans – Ton Snoeren na 18. Lg3

Wit heeft zojuist 18. Lg3 gespeeld em zwart staat comfortabel met dat mooie paard op f4. Maar niets is nog beslist.

Ton kan goed voortzetten met 18… Tad8, maar heeft een truc gezien. Hij speelt in deze stelling het onschuldig ogende 18…. De7. Zijn tegenstander is zich van geen gevaar bewust en speelt 19. Tad1 (diagram 2).

Maar dat is de bunder waarop Ton gehoopt heeft.


Kijk zelf of je de winnende zet ziet.

Na het klikken op ‘Lees verder ->’ zie je het juiste, winnende vervolg. Lees verder →

Door David

Nu dan definitief: De Kentering 1 is kampioen geworden van klasse 6M in de KNSB zaterdagcompetitie!

En hoewel we het natuurlijk ook aan onze stand (rating) verplicht waren, is het natuurlijk ook gewoon sterk om alle zeven matches te winnen. Een paar sterke cijfers:
Gemiddelde score per match: 6,35 uit 8.
Beste speler: Johan met 7 uit 7! en over mijn eigen 6,5 uit 7 ben ik ook tevreden:

Maar dat was deels op lagere borden. Verrassend sterk was de TPR van Nico op bord 2: 2047 op basis van de 3,5 punt uit 4 partijen tegen sterke tegenstanders.

Maar natuurlijk vooral: het hele team dat waar mogelijk elke wedstrijd weer paraat stond en met een fijne sfeer elke wedstrijd met goede zin in ging. 
De laatste wedstrijd zaterdag tegen Baronie was een sterk slotakkoord. Halverwege de middag zag het er nog niet naar uit met veel gelijk opgaande partijen. Maar eind van de middag was het maar liefst 7,5-0,5

Leon kwam niet voorbij een degelijk spelende Marc Ermes. Nico tructje Chiel von Meijenfeldt in het eindspel met een kwaliteitsoffer dat tot promotie van de ver opgerukte a-pion leidde. Chiel hoopt nog op een fort, maar pakte dat niet goed aan – als het al mogelijk was… – en met een paar handige manoeuvres drong Nico met de nieuwverworven dame de stelling van zwart binnen en won de partij. Zelf speelde ik een Sveshnikov zoals die bedoeld is: een strategisch gevecht, waar wit het ongemakkelijk heeft met het veilig opbergen van de koning. Een mooie koningsaanval leidde tot stukwinst. Tom won met een mooi thematische pionwinst met Txg6 (f7 was gepend) en sterk binnenvallende paarden soepeltjes zijn partij tegen Willem Boogert, terwijl Ton als een van de eerste klaar was na een op een prachtig instructieve manier veroverd paard (zie analyse). De partijen van Hans en Wilbert heb ik minder goed gevolgd. Johan deed traditiegetrouw het langst over zijn partij, en was dus door een groeiende toeschouwersschare goed te volgen. In een min of meer gelijke stelling overspeelde de jonge Melle Reinsma, op zoek naar de winst, zijn hand en liet een doorbraak van Johans h-pion toe. Daarmee was zijn 100% serie compleet!

Het team van de Kentering 2 streed om de 3e plaats in de poule tegen ODI 1. De strijd ging op een neer, maar ODI trok aan het langste eind: 2,5 – 5,5

Daarmee eindigde team 2 op een verdienstelijk 4e plaats.

Twee stellingen, uit de partij van Ton en mijzelf hebben julli nog te goed en komen in een andere artikeltje als ik de tijd ervoor vind.

Door Hans Kranenbarg

Met één punt achterstand hadden we tegen koploper OSV 2, gemiddelde rating 90 punten hoger, de kans om de kop over te nemen en misschien wel evenals team 1 een kampioenschap te gaan behalen. Dat zou een prestatie van formaat zijn. Helaas, het liep anders: de wedstrijd eindigde in een deceptie: 5,5 -2,5. En het begon zo veelbelovend, met een mooie zege voor Ralf.

Als ik in onderstaand verslagje de plank mis sla, wat heel goed mogelijk is, hoop ik dat mijn teamgenoten mij dat vergeven.

Olaf raakte algauw verwikkeld in een zwaar positioneel gevecht, waarin hij lange tijd in de verdrukking stond. Uiteindelijk resteerde een volkomen gelijk eindspel: remise.
Ralf, altijd goed voor een verrassing, dreigde op c6 een paard te verliezen, wist dat op wonderbaarlijke wijze te voorkomen en zette met een sereen gezicht een vernietigende aanval in op de witte koning. Dat leverde hem eerst de kwaliteit en vervolgens een volle toren op.

Ik kreeg in een Caro Kann een overwegende stelling, met verdubbelde torens op de e-lijn, die eigenlijk tot winst had moeten leiden. Ik wikkelde af, zoals vaker veel te snel en niet goed doordacht, naar een eindspel waarin de tegenstander helaas eeuwig schaak had.
Dick streed zoals gewoonlijk door tot het bittere einde tegen een tegenstander met de hoogste rating. In een eindspel met toren tegen loper ruilde zijn tegenstander op het juiste moment de toren tegen de loper en kon een pion laten promoveren.

Paul kwam na zware strijd remise overeen tegen de tegenstander met de een na hoogste rating. Lange tijd stond Paul zelfs een tikkeltje beter.
Eduard, die Peter verving, kreeg in een gelijk opgaande partij uiteindelijk te maken met een dood en verderf zaaiend paard.

Roel zag in gelijke stelling een tussenschaakje over het hoofd, waardoor een kostbaar paard op d4 sneuvelde. Het vervolg was niet meer al te moeilijk voor de tegenstander.
Pieter verloor in het middenspel een kostbare pion, waardoor zijn tegenstander in het eindspel een vorstelijke vrijpion overhield.

Door David

Oss, 8 maart 2024. We waren de favoriet voor de eerste plaats vanaf de eerste ronde, maar als het dan, zoals afgelopen zaterdag, om een beslissende wedstrijd gaat voor de promotie, spelen zenuwen toch een rol. Wellicht dat daardoor de wedstrijd in de voorlaatste ronde van het seizoen tegen OSV 3 nog spannender werd dan nodig.

Het begon goed met een snelle overwinning van Wilbert met wit tegen Frans Megens met een vlotte aanval tegen de koningsstelling in een Nimzo-Indische opening. Pion h7 vloog er al vroeg af. Dat maakt niet zoveel uit meende de tegenstander achteraf, maar Wilbert had niet veel tijd en zetten nodig om aan te tonen dat dat de partij technisch al verloren voor zwart maakte.

Al snel volgde een half punt van mijzelf. Zlatko Blazevic bood remise aan. Het had geen zin naar de stand in de wedstrijd te kijken: het was volkomen remise met twee ongelijke lopers en een gelijk aantal pionnen. Ik mocht er eigenlijk mee van geluk spreken. Een onnauwkeurigheid in de opening had me op een pion achterstand en geen enkele compensatie gebracht. Door te haastig spel van mijn tegenstander kon ik stap voor stap weer gelijk komen en de pion terug winnen. Op zich iets om tevreden mee te zijn, maar toch balen dat ik de zetvolgorde in de opening niet goed onthouden had.

De eerste 0 kwam van Ton die een goed voorbereide Moqtader Ghazizoi trof die het de Najdorf-variant in het Siciliaans goed kende en een groot aantal zetten de theorie kon volgen. Ton stond al gauw slechter, met twee paarden tegen twee actieve lopers van zwart. Een tactisch remiseaanbod werd terecht maar helaas niet aanvaard door zijn tegenstander en een paar zetten later moest Ton zich gewonnen geven.

Leon zat intussen tegen Marc Thielsch ook in een Siciliaan, maar dan met de zwarte stukken en had het aanzienlijk gemakkelijker. Wit speelde het passief met b3, een pion die, na a4 een grote zwakte werd waar Leon in alle rust tegenaan kon gaan duwen en intussen zijn stukken steeds dieper de witte stelling in dirigeren. toch duurde deze partij met het gemanoeuvreer het langst. De voorsprong werd gestaag steeds groter en met een pion en loper voor had hij in de eindfase de weg naar de winst voor het uitzoeken. In plaats voor het veroveren van nog meer materiaal, koos hij de meest elegante: een niet te verleggen mataanval. Dat was het laatste punt dat de eindstand op 5-3 bracht en de promotie een feit maakte.

Daarvoor was het echter nog spannend gemaakt door Tom en Cas. Tom gaf in een naar eigen zeggen betere stelling tegen Jody Ummels een stuk weg. Nagekomen commentaar Jody: “Ik ben het er niet eens dat ik won vanuit een voor mij mindere stelling. Tom had de pech dat ik exact dezelfde lijn in de opening op het bord had gekregen op de laatste clubavond. En omdat toen verloor en baalde, had ik ‘em vrij uitgebreid geanalyseerd. En ik had het nog paraat gelukkig.”
Cas verloor ook een stuk, al was dat geen ongelukje maar een bewust maar niet goed uitgevoerd paardoffer, dat niet de mat, maar een stuk voorsprong voor de tegenstander bracht. Tom verloor de partij, maar Cas had voldoende actieve stukken over om zijn tegenstander Mattia Trucco onder druk te zetten.

Die moest in de fase zijn koning een keer of tien verplaatsen om aan de schaakjes of dreigingen te ontsnappen. Even leek de partij in remise door zetherhaling te eindigen, maar na één maal herhalen koos zijn tegenstander voor de andere optie: dames ruilen en een toren voor een loper geven. Met de toren en een pion van Cas tegen een paard en een loper was remise in zicht. Beide spelers maakten echter vervolgens een fout: Cas door niet te zien dat zijn opgesloten toren onaantastbaar was, en zijn tegenstander door na een onjuist berekende zet van Cas om de toren te bevrijden, Cas’ berekening te geloven en de aangeboden remise te accepteren.

Hans had intussen zijn partij met rustig spel gewonnen. Tegenstander Jos van Doorn liet steeds meer zwaktes in zijn stelling ontstaan, en dan kun je het klaren van de klus rustig aan de routinier Hans overlaten.

Ook Johan won zijn partij tegen jeugdspeler Sen Janssen, maar niet nadat hij een winnende stelling met een pion meer nog verrommeld had tot een remiseachtige situatie. De druk bleef vanwege de pion achterstand bij zijn tegenstander en toen die de kracht van een binnenvallende toren onderschatte viel zijn stelling als nog in duigen.

Daarmee kwam de eindstand op 3-5 en was promotie een feit. Tijd om gauw naar D’n Beer terug te keren om te proosten en de promotie te vieren met wat opschepperij over ons briljante seizoen en snacks! 
Nog één ronde ‘om des keizers baard’ op 5 april en dan op naar een nieuw seizoen in de 5e klasse, waar we wedstrijden tegen veel gelijkwaardigere tegenstanders gaan spelen. Ik heb er nu al zin in!