Na het mogelijk warmste weekend van het jaar waarin de temperaturen tot op grote hoogten stegen, vond op maandag 29 juni 2026 de laatste speelronde plaats voor de interne competitie van onze club.
Alle ingredienten voor een spannende seizoensontknoping waren aanwezig. Sven en Adib streden in de laatste ronde nog om de titel en troffen daarbij sterke tegenstanders in respectievelijk Ton en Tom. Bij winst of remise van zowel Sven als Adib zou Sven er met het clubkampioenschap vandoor gaan. Bij remise van Sven en winst van Adib zou Adib zich clubkampioen van het seizoen 2025-2026 mogen noemen. Om de spanning op te voeren had Ton voor de avond een lezenswaardig scenario uitgeschreven die men in de whats-appgroep kan teruglezen.
En wat een ontknoping was het. De eerder genoemde ingredienten kwamen prachtig samen in een cocktail van spanning en sensatie. Tom en Adib gingen lang gelijk op, maar naarmate de partij langer duurde wist Adib de druk steeds meer op te voeren. Na de 36ste zet ging het bergafwaarts voor Tom en nog behoorlijk laat op de avond kon Adib zijn laatste partij van het seizoen winnend afsluiten.
Hiermee kwam de druk op de schouders van Sven terecht, want het mocht gelukkig zo zijn dat er nog een partij bezig was, namelijk die tussen Ton en Sven. Op dat moment leek Ton’s stelling beter te zijn. Bovendien was Sven behoorlijk in tijdnood gekomen. Maar als een echte kandidaat-kampioen bleef Sven naar mogelijkheden zoeken om de stelling te doen keren, echter zonder resultaat. Ton bleef gestaag de juiste zetten vinden en uiteindelijk ging Sven door de tijd. Wat een ontknoping!
De partij van Ton en Sven is hieronder terug te vinden met een korte analyse van Ton.
Na afloop konden wij met zijn allen Adib feliciteren met een welverdiende kampioenschap. Adib heeft zeer sterk en consistent gespeeld in het afgelopen seizoen en wij kunnen ons allemaal verheugen op een leuke simultaanpartij tegen Adib aan het begin van het nieuwe seizoen. Sven droeg zijn verlies waardig en met opgeheven hoofd.
Om af te sluiten ontving ik deze prachtig geschreven bijdrage van Adib, onze clubkampioen van seizoen 2025-2026:
A few minutes before I left for de Kentering, one of the arms of my glasses suddenly snapped for no reason at all. What a stroke of bad luck! I had no choice but to glue it back together, but I couldn’t really trust it. Then again, I couldn’t really trust my chances of becoming champion either.
The final round was by far the most exciting round of my season. On paper, my chances of becoming champion were lower than Sven’s. To make things even more interesting, I had to play against Tom.
I had just read his wonderful interview with Leon. Tom is the kind of person who seems to have known chess before it was even invented. He has met and played against many of the greatest chess players in the world, knows just about everything there is to know about chess, and it has always been both an honor and a pleasure for me to play against him.
At the same time, the game between Ton and Sven was just as important for me. If Sven won, he would become champion and I would have no chance. Sven is incredibly accurate and has an excellent feel for positions. But sitting across from him was Ton, a player who is impossible to predict. Somehow, with complete calmness, he quietly pushes his opponent’s king into the corner of the board, and when that little smile finally appears on his face, you know the game is over.
When my game against Tom began, I was full of nerves. At the same time, I kept glancing over at Ton’s board, secretly waiting to see that smile.
Still, my biggest challenge was the game in front of me. The position was equal, but I needed to win. If Ton and Sven drew their game, I would lose the championship. That meant I had no choice but to attack Tom’s king. The game stayed level until move 36, when I managed to win a pawn. That finally gave me a little breathing room. A few moves later my position improved even more, and eventually I managed to convert my advantage into a win. It was an incredible feeling, but it was only half the journey.
Ton and Sven were still playing.
From across the room, I thought I saw a slight smile on Ton’s face. But since I couldn’t trust my glasses, I walked closer. Sure enough, Ton had a small advantage. Even then, I knew Sven was capable of creating chances out of nowhere and turning the game around.
Watching that game was almost unbearable. I was so nervous that I walked outside the club several times before coming back in. The last time I returned, everyone in the club was gathered around the board. Ton still had the better position, and a little later Sven’s clock hit zero.
I couldn’t believe it. I was the champion.
It really felt like it was my day. Maybe I was just lucky. Or maybe my glasses were working perfectly after all.
When the members of the club congratulated me, it became the most memorable moment of my season and a beautiful experience that I will never forget.
Ton was right by saying “These days, anything is possible”.
Aan het eind van elk seizoen vindt traditioneel een vriendschappelijke match plaats tussen schakers van HMC Den Bosch en De Kentering. Deze massakamp staat open voor alle leden van beide clubs. Wanneer de clubs niet hetzelfde aantal spelers kunnen opstellen, spelen leden van de ene club gewoon mee voor het andere team, zodat iedereen gezellig een partij kan schaken. Want gezelligheid staat voorop bij deze traditie!
Op zaterdag 4 juli was het voor de elfde keer zover. In De Biechten was HMC de gastheer. We speelden in een lekker ruime zaal, met voor elke partij een aparte grote tafel, de airco zorgde voor een prettige temperatuur en er was een goed voorziene bar in de directe nabijheid. Beide teams bestonden uit 14 spelers en iedereen kon dus uitkomen voor zijn eigen club.
Zelf heb ik in het verleden verschillende keren meegedaan: als HMC-lid tegen Kenteringspeler Luc Seuter, als HMC-lid aan de kant van De Kentering tegen HMC-lid Kees van Oirschot en als Kenteringspeler tegen HMC-lid Caspar Hermeling.
Het is altijd leuk als je in een vriendschappelijke wedstrijd tegen een tegenstander van ongeveer gelijke sterkte speelt, en het trof dat beide teams elkaar deze keer in gemiddelde schaakkracht vrijwel niet ontliepen.
Dat wil niet zeggen dat de wedstrijd niet serieus werd genomen. Hoewel het een wedstrijd is tussen bevriende clubs, is het wel een prestigieus gebeuren en beide voorzitters hadden zo hun maatregelen genomen en zelfs familie geronseld. Aan Bossche zijde speelde de vader van de voorzitter mee en aan Rosmalense kant de zoon!
Nadat Eric Merx alle deelnemers had verwelkomd werden de klokken ingedrukt. De gehele middag was de score lichtelijk in ons voordeel. Het stond op een gegeven moment 1½-3½, het werd 4-5 en toen er nog maar één partij bezig was, stond het gelijk: 6-6.
De beslissing moest vallen in de partij tussen Eric Merx, die met wit speelde, en Olaf Zijderveld. De stelling was steeds in evenwicht geweest, maar zwart had zo op het oog toch iets makkelijker spel. Uiteindelijk maakte Eric een fout, die Olaf zonder aarzelen afstrafte, waarna wit opgaf. De eindstand kwam daarmee op 6½-7½ in ons voordeel. Heel knap van Olaf Zijderveld, die geen lid is van een schaakclub maar toch tegen de grote druk van de laatste partij bestand bleek.
Ook op andere borden werden mooie partijen gespeeld. Aan het eerste bord hield Caspar Hermeling onze nieuwe kopman Wilbert Schreurs netjes in bedwang.
De oude rot Loek Mostertman speelde een fantastische partij tegen Bent Schleipfenbauer. Bent kwam onder druk te staan, offerde zijn dame voor een toren en een licht stuk, maar Loek schoof de partij prachtig uit.
Van de overige partijen heb ik niet veel gezien, omdat ik zelf lang zat aan te kijken tegen de gevolgen van een volstrekt mislukte opening. Uiteindelijk liet Henk Mollema mij ontsnappen en kon ik zelfs de partij nog winnen.
Ton Snoeren speelde een goede partij. Hij slaagde erin zijn tegenstander langzaam van het bord te duwen. Hieronder deze partij met korte aantekeningen van Ton.
Tenslotte een overzicht van de gespeelde partijen:
HMC Den Bosch
De Kentering
Caspar Hermeling
1981
Wilbert Schreurs
2132
½-½
Loek Mostertman
1865
Bent Schleipfenbauer
2113
1-0
Hans Wennekes
1841
Adib Kamali
1603
½-½
Daniel Kaufman
1810
Ton Snoeren
1903
0-1
Henk Mollema
1805
Leon ter Beek
1892
0-1
Mari van Ooijen
1803
Olaf Soons
1831
½-½
Dick Hendriks
1773
Tom Fürstenberg
1822
0-1
Cees van Zelst
1772
Jan de Leeuw
1705
1-0
Mike Adriaans
1742
Eduard Dame
1634
½-½
Eric Merx
1738
Olaf Zijderveld
1600
0-1
Ekko Oosterhuis
1693
Peter Zijderveld
1622
½-½
Theo Suikers
1544
Roel Jongenelen
1618
1-0
Robin Pigmans
1441
Jan Meeks
1294
1-0
Don van Venetië
1200
Marty Maas
1062
0-1
1715
1702
6½-7½
De stand in de strijd om het Boschros is door deze overwinning op 6-5 gekomen, nog wel in het voordeel van HMC. Maar veel belangrijker is natuurlijk dat het, met dank aan de gastvrijheid van HMC, een fantastische middag was!
