Toernooi met poëtische ziel

Door David

De aankondiging in het KNSB magazine Schaken.nl van het komende rapidtoernooi de Tjeu Segers Rapidprijs (maandag 2 november) heeft afgelopen week een groot aantal clubleden ertoe aangezet zich snel op te geven. Terecht, met maar 40 beschikbare plaatsen en de steeds grotere belangstelling van leden van andere clubs, is het deelnemersveld zo vol. Als je je nog niet opgegeven hebt, doe dat dan snel; vandaag gaat de mailing de deur uit naar andere clubs en oud-deelnemers. Aanmelden

Ik vertelde Tjeu dat het toernooi, en ook hijzelf met naam en verdienste, genoemd waren in het blad, en vroeg hem of het hem leuk leek het toernooi dit jaar te openen. Die eer laat hij, vanwege zijn broze gezondheid, aan zich voorbij gaan. Voor wie Tjeu niet kent: hij was van 2000 tot 2021 lid, jarenlang secretaris en ontpopte zich in de loop der jaren als de poëet van de club met prachtige stukjes op de website over tal van schaakonderwerpen en observaties, in een bloemrijke dichterlijke stijl. In die mooie stijl is, na mijn vraag aan hem, ook zijn reactie, die ik hieronder weergeef.

28 sep 2026

Roel Jongenelen – Tjeu Segers

Goeiemiddag David,

Jouw suggestie om op 2 november de aftrap te doen, kan ik helaas niet volgen. Mijn avondritueel is mij te belangrijk om dat te doen. Daardoor grijp ik naast enkele leuke dingen maar ik krijg er rust en energie voor terug en die heb ik ook nodig. 


In plaats daarvan stuur ik je hierbij een gedichtje op, dat ik gemaakt heb na de tijd toen ik volop aan schaaktoernooien deel nam. Zo ben ik toch er geestelijk een beetje bij betrokken.

Schaaktoernooi

Toen ik nog sterke benen had en hersencellen
die dwongen mee te doen aan tal van schaaktoernooien,
om daar ambitieus prestaties rond te strooien,
trok ik naar Amsterdam, belust op schaakduellen

in een fikse zevenweekse veteranenstrijd;
Ik trof het allereerst een zeer bejaarde heer,
die, net als ik nu, diep moest peinzen elke keer
en ik dacht snel: die raakt aan mij z’n punt wel kwijt.

Ik drukte dan ook vlug hem in zijn stelling terug.
Hij sloot zijn ogen, alsof hij tot Caïssa bad,
sprak toen een woord waarop ik niet gerekend had
want zei geamuseerd met ’n listig lachje: “pat”.