Mijn herinnering aan Jan Timman

Door Tom

Voor mijn herinnering aan Jan Timman moet ik ver in mijn geheugen graven. Ik ontmoette hem voor het eerst tijdens een simultaan dat hij gaf. Ik deed er niet aan mee, ofschoon ik indertijd behoorlijk succesvol was in simultaans. Mijn laatste zege dateert alweer van 13 jaar geleden (tegen Giri). Daarom neem ik niet meer deel aan zulke evenementen want deze score wil ik als laatste wapenfeit houden. Toen vond ik het behoorlijk indrukwekkend wat Jan presteerde.

Een jaar of 15 geleden toen Anatoli Karpov nog vrijelijk naar het Westen kon reizen en nog op geen enkele sanctielijst stond, reed ik met hem naar Amsterdam om hem bij Jan Timman in de Van Eeghenstraat af te zetten. Onderweg hadden we het over Jan en terloops liet ik mij ongelukkigerwijze ontvallen, dat Jan wel eens een behoorlijk overschatte speler was. Ik bedoelde te zeggen een onderschatte speler, maar het was te laat. Dat heb ik geweten! Karpov leek als door een adder gebeten. Ik heb mij onmiddellijk geëxcuseerd. Ik weet niet of hij deze blooper aan Jan heeft verteld, ik hoop het althans niet.

Lex Jongsma vertelde eens tijdens een vergadering voor het tijdschrift ‘Matten’, dat Jan een prima nummer kon maken, maar dat hij dat natuurlijk niet kon publiceren. Hij had het uit eerste hand (nou ja hand… ). Jan heeft van zijn ‘kunsten’ veel plezier gehad tijdens zijn bohemien leven toen hij nog als vrijgezel met Hans Böhm door de wereld reisde. De geruchten over zijn prestaties waren hem al vooruit gesneld!

Tijdens een dinertje met Hans Böhm tijdens het toen nog Corus Tournooi geheten, speelden we tijdens het eten een blindpartijtje. Ik hield het redelijk lang vol, 36 zetten, maar de uitkomst was onvermijdelijk. Ik vroeg Hans of hun vriendschap had geleden doordat zijn remiseaanbod aan Jan werd geweigerd. Hans had nog een ½ punt nodig voor zijn derde en definitieve grootmeesterresultaat. De stelling was potremise, maar Hans was behoorlijk ontdaan en verloor de partij alsnog. Even begreep hij het niet, maar al gauw werd hun vriendschap werd hersteld.

Hans schreef zeer medelevend en oprecht over hun verweven levens bij het overlijden van Jan Timman. Hij waardeerde hem als een boezemvriend maar vooral als mens.