Na het mogelijk warmste weekend van het jaar waarin de temperaturen tot op grote hoogten stegen, vond op maandag 29 juni 2026 de laatste speelronde plaats voor de interne competitie van onze club.
Alle ingredienten voor een spannende seizoensontknoping waren aanwezig. Sven en Adib streden in de laatste ronde nog om de titel en troffen daarbij sterke tegenstanders in respectievelijk Ton en Tom. Bij winst of remise van zowel Sven als Adib zou Sven er met het clubkampioenschap vandoor gaan. Bij remise van Sven en winst van Adib zou Adib zich clubkampioen van het seizoen 2025-2026 mogen noemen. Om de spanning op te voeren had Ton voor de avond een lezenswaardig scenario uitgeschreven die men in de whats-appgroep kan teruglezen.
En wat een ontknoping was het. De eerder genoemde ingredienten kwamen prachtig samen in een cocktail van spanning en sensatie. Tom en Adib gingen lang gelijk op, maar naarmate de partij langer duurde wist Adib de druk steeds meer op te voeren. Na de 36ste zet ging het bergafwaarts voor Tom en nog behoorlijk laat op de avond kon Adib zijn laatste partij van het seizoen winnend afsluiten.
Hiermee kwam de druk op de schouders van Sven terecht, want het mocht gelukkig zo zijn dat er nog een partij bezig was, namelijk die tussen Ton en Sven. Op dat moment leek Ton’s stelling beter te zijn. Bovendien was Sven behoorlijk in tijdnood gekomen. Maar als een echte kandidaat-kampioen bleef Sven naar mogelijkheden zoeken om de stelling te doen keren, echter zonder resultaat. Ton bleef gestaag de juiste zetten vinden en uiteindelijk ging Sven door de tijd. Wat een ontknoping!
De partij van Ton en Sven is hieronder terug te vinden met een korte analyse van Ton.
Na afloop konden wij met zijn allen Adib feliciteren met een welverdiende kampioenschap. Adib heeft zeer sterk en consistent gespeeld in het afgelopen seizoen en wij kunnen ons allemaal verheugen op een leuke simultaanpartij tegen Adib aan het begin van het nieuwe seizoen. Sven droeg zijn verlies waardig en met opgeheven hoofd.
Om af te sluiten ontving ik deze prachtig geschreven bijdrage van Adib, onze clubkampioen van seizoen 2025-2026:
A few minutes before I left for de Kentering, one of the arms of my glasses suddenly snapped for no reason at all. What a stroke of bad luck! I had no choice but to glue it back together, but I couldn’t really trust it. Then again, I couldn’t really trust my chances of becoming champion either.
The final round was by far the most exciting round of my season. On paper, my chances of becoming champion were lower than Sven’s. To make things even more interesting, I had to play against Tom.
I had just read his wonderful interview with Leon. Tom is the kind of person who seems to have known chess before it was even invented. He has met and played against many of the greatest chess players in the world, knows just about everything there is to know about chess, and it has always been both an honor and a pleasure for me to play against him.
At the same time, the game between Ton and Sven was just as important for me. If Sven won, he would become champion and I would have no chance. Sven is incredibly accurate and has an excellent feel for positions. But sitting across from him was Ton, a player who is impossible to predict. Somehow, with complete calmness, he quietly pushes his opponent’s king into the corner of the board, and when that little smile finally appears on his face, you know the game is over.
When my game against Tom began, I was full of nerves. At the same time, I kept glancing over at Ton’s board, secretly waiting to see that smile.
Still, my biggest challenge was the game in front of me. The position was equal, but I needed to win. If Ton and Sven drew their game, I would lose the championship. That meant I had no choice but to attack Tom’s king. The game stayed level until move 36, when I managed to win a pawn. That finally gave me a little breathing room. A few moves later my position improved even more, and eventually I managed to convert my advantage into a win. It was an incredible feeling, but it was only half the journey.
Ton and Sven were still playing.
From across the room, I thought I saw a slight smile on Ton’s face. But since I couldn’t trust my glasses, I walked closer. Sure enough, Ton had a small advantage. Even then, I knew Sven was capable of creating chances out of nowhere and turning the game around.
Watching that game was almost unbearable. I was so nervous that I walked outside the club several times before coming back in. The last time I returned, everyone in the club was gathered around the board. Ton still had the better position, and a little later Sven’s clock hit zero.
I couldn’t believe it. I was the champion.
It really felt like it was my day. Maybe I was just lucky. Or maybe my glasses were working perfectly after all.
When the members of the club congratulated me, it became the most memorable moment of my season and a beautiful experience that I will never forget.
Ton was right by saying “These days, anything is possible”.
1 reactie op “De Kentering heeft een nieuwe clubkampioen”
Wat een prachtige beschrijving, Adib, van het nerveuze en spannende verloop van de laatste en beslissende competitie avond. Gelukkig heeft de gemankeerde poot van je bril geen enkele invloed gehad op de scherpte! Gefeliciteerd met het dikverdiende kampioenschap!
Ook Sven gefeliciteerd met een zeer eervolle tweede plaats na een sterk seizoen, intern en extern, en Ton met het op de valreep toch weer wegkapen van een van de seizoensprijzen!
Wat een prachtige beschrijving, Adib, van het nerveuze en spannende verloop van de laatste en beslissende competitie avond. Gelukkig heeft de gemankeerde poot van je bril geen enkele invloed gehad op de scherpte! Gefeliciteerd met het dikverdiende kampioenschap!
Ook Sven gefeliciteerd met een zeer eervolle tweede plaats na een sterk seizoen, intern en extern, en Ton met het op de valreep toch weer wegkapen van een van de seizoensprijzen!